Ik zit midden in de overgang. Het vraagt iets van me — overgave én ondersteuning. In deze reflectie schrijf ik over het spanningsveld dat ik bij mezelf merk, en wat onderzoek zegt over vasten voor vrouwen in deze levensfase.

Nederland zit al tachtig jaar in de verkeerde tijdzone. Veertig minuten lopen we achter op onze eigen zon — met meetbare gevolgen voor slaap, hormonen en gezondheid. Licht is voeding. Niet als metafoor, maar als fysiologische werkelijkheid. Over tijdzones, biologische klokken en een sanatorium in de bossen van Appelscha dat dat al wist in 1922.

In deze persoonlijke reflectie schrijf ik over mijn eigen overgang en wat deze levensfase werkelijk vraagt. Over menopauze als herijking, het Japanse begrip kōnenki – vernieuwde jaren – en over vasten als zachte vorm van afstemming. Niet als verlies, maar als evolutie.